Vrijspreker Stemadvies
Free Antilles kan zich niet helemaal vinden in dit artikel omdat het voorbijgaat aan de principiële immoraliteit van democratie, maar de rekensommen zijn leuk…
Democraten en sociaal-contract aanhangers gaan ervan uit dat er zoiets bestaat als een algemene wil, een wens gedeeld door alle lagen van de bevolking heen. Zo geven zij rechtvaardiging aan een van bovenaf georganiseerde samenleving, waarbij de soeverijn wetten dwingend kan opleggen aan het individu. Die algemene wil gaat voorbij aan de wil van het individu.
In het democratische Nederland wordt deze algemene wil vertolkt door 150 kamerleden, gekozen door zo’n 10 miljoen stemgerechtigden op een totale bevolking van tegen de 17 miljoen. Hieruit wordt het kabinet samengesteld, meestal door de winnende partij, die daarbij ook de minister-president mag leveren. Uiteindelijk zijn het een handjevol mensen die over het overgrote deel van de publieke gelden, opgebracht door het werkende deel van de bevolking, gaan beslissen. Met die gelden moet men gaan voldoen aan dat wat de algemene wil inhoudt, en hier begint het vraagstuk. Want wanneer is een mening algemeen? Wanneer deze gedeeld wordt door 100% van de bevolking? Of is daar al sprake van bij 80%, of zelfs al als daar slechts 51% van de bevolking achter staat? Wat doe je wanneer je behoort tot die minderheid die het niet eens is met de uitgeschreven wet?
Het enige machtsmiddel dat u voorhanden heeft is het stemrecht. Wanneer je het niet eens bent met de besluiten die genomen worden, dan moet je op een partij stemmen die het anders wil. Maar probeer maar eens een partij te vinden waar u het voor 100% eens mee bent. Of zelfs maar voor 60% procent, zoiets lijkt wel een onmogelijke opgave.
Toch blijken er keer op keer bijzonder veel mensen te gaan stemmen. Niet stemmen betekent, zo zeggen velen, dat je stem verloren gaat.
Maar is dat zo?
Post a Comment